اکثر کاربران فکر می‌کنند که اینترنت همان وب است اما اینترنت در سال ۱۹۸۳ وقتی که آرپانت که همان پدر اینترنت نامیده می‌شود شروع به استفاده از پروتکل TCP/IP کرد شکل گرفت. وب توسط تیم برنرز لی انگلیسی در سال ۱۹۸۹ ساخته شده. شبکه جهانی وب از سرورها که صفحات را دربر دارند و مرورگرهای بسیاری همانند فایرفاکس ، اینترنت اکسپلورر ، سافاری و… ساخته شده است. درواقع اینترنت مجموعه‌ای از فناوری‌ست که موجودیت وب را رقم زده است. اگر اینترنت نبود وب هم نبود و اگر وب نبود اینترنت همچنان در اثر هجر باقی می‌ماند. باید به این نکته توجه داشت که بسیاری از برنامه‌های تحت شبکه بدون نیاز به وب کار می‌کنند مانند ایمیل، FTP ، IRC یا چت مبتنی بر اینترنت ، نرم‌افزارهای پیام رسان ، تل‌نت، تورنت…
اینترنت یک داﻻن تو در تو است از تلفن‏ها، خطوط کابلى، ماهواره‏ها، سیم‏هاى شبکه و کامپیوترهاى به هم پیوسته که در سرتاسر جهان پراکنده شده‏اند. توصیه می کنم مقاله اینترنت چیست را در همین سایت آنفایو مطالعه کنید. وب به نامى گفته می شود که به هر چیز در اینترنت تعلق گرفته است. ما میتوانیم با استفاده از Uniform Resource Locator یا URL به آن چیز دسترسى داشته باشیم. این روش آدرس‏دهى (مثل در دهه ۶٠ اینترنت را تبدیل به شاهراه اطلاعاتى کرد. به خصوص اینکه باعث حذف اعلان‏ها و فرمان‏هایى شد که سابقاً کاربران مجبور بودند تا براى رسیدن به اطلاعات تایپ کنند. بخش اعظمى از محتویاتى که شما از طریق URL به دست می آورید، فایلهایى هستند که با یک کد خاص موسوم به HyperText Makup Language یا به اختصار HTML نوشته شده‏اند. ما فایلهاى HTML را به عنوان صفحات وب میشناسیم.
حالتـهاى زیادى پیش مـی آید که به جـاى وب از اینترنت استفاده می کنیم : مثل وقتى که یک e-mail میفرستیم؛ یک MP3 را به وسیله یک برنامه انتقال مستقیم (peer-to-peer) دریافت می کنیم؛ یا یک پیام فورى را توسط برنامه‏اى مانند ICQ ارسال می کنیم. و نیز برخى از آدرسهاى وب که با “.www” شروع نمیشوند.
به خاطر هوشمندى که در مرورگرها و اغلب وب سرورها قرار داده شده است، معموﻻً نیازى به وارد کردن “.www” قبل از یک آدرس وب وجود ندارد. وقتى یک URL را وارد میکنید، مرورگر یک درخواست به یک سرور براى پیداکردن سایت میفرستد. سرور اغلب سایت را حتى بدون پیشوند تشخیص می دهد. اما اگر نتوانست، خود مرورگر پیشوند را اضافه می کند و دوباره آن را ارائه می کند؛ یا به امید پیدا کردن یک مورد منطبق، آن را از سرورهاى بزرگتر و بزرگتر طلب (ping) می کند. حتى اگر شما www را وارد نکرده باشید هنگام برقرارى ارتباط در مرورگر شما نمایش داده می شود. اما باید کمى هم مراقب باشید، به هر حال بعضى از سرورها کمى غیر عادى هستند و توانایی تصحیح URL ها را ندارند؛ بنابراین اگر www را ننوشته باشید ممکن است سایتتان را پیدا نکنید.
یان یاکوبس از کنسرسیوم وب جهان گستر واقع در MIT مى گوید « در جهان ایده آل، URL ها نه دیده می شوند و نه شنیده ». در حال حاضر کاربران، سایتها را به وسیله موتورهاى جستجویى چون Google پیدا می کنند و براى رسیدن به هر چیزى روى لینک‏ها کلیک می کنند. کنسرسیوم در جستجوى راهبردهاى جهانى براى تغییر معمارى وب است تا گردش در آن را آسان تر کند؛ به خصوص براى افرادى که دچار نوعى معلولیت جسمى نیز هستند .